Vlaamse Zweethonden Groep bestaat 40 jaar en spoort jaarlijks 250 gewonde dieren op

In dit artikel:

Het aantal reeën en everzwijnen in Vlaanderen is de voorbije jaren sterk gestegen, en daarmee ook het aantal aanrijdingen met wild. Vooral in Vlaams-Brabant, zoals in Asse, nemen die botsingen toe: daar gaat het inmiddels om ongeveer tien aangereden reeën per jaar, tegenover enkele gevallen vroeger. Veel dieren sterven niet meteen, maar vluchten gewond het bos in, waardoor snel speurwerk nodig is om extra dierenleed te vermijden.

Daarvoor doet Vlaanderen al 40 jaar een beroep op de Vlaamse Zweethonden Groep, een vzw die ontstond aan de Zoete Waters in Oud-Heverlee. De organisatie werd opgericht door jagers en groeide uit tot een door de Vlaamse overheid erkende groep van zo’n twintig vrijwilligers. Zij zijn dag en nacht inzetbaar en voeren jaarlijks ongeveer 250 zoekacties uit in heel Vlaanderen.

De vrijwilligers gebruiken speciaal opgeleide honden die niet op bloed, maar op het zogeheten zweetspoor van een gewond dier werken: geurstoffen en stresshormonen die vrijkomen na een verwonding. Het opleiden van een hond en begeleider duurt één tot twee jaar en pas na een examen mogen ze worden ingezet.

Omdat bij gewonde dieren de bevoegdheid verschuift zodra ze van een jachtdomein naar openbaar domein lopen, ontstaan soms praktische problemen. Daarom werd in de politiezone Druivenstreek een Valwildafhandelingsgroep opgericht, waarin politie, brandweer, jagers en lokale besturen samenwerken. Wie een wild dier aanrijdt, moet de politie verwittigen, het dier niet zelf benaderen en de aanrijding ook melden bij het Agentschap voor Natuur en Bos.