Lou Leeuw uit Groningen was nooit ziek, tot nu: bassist is vlak voor zijn 80ste verjaardag geveld door longontsteking
In dit artikel:
Vlak voor zijn 80ste verjaardag ligt de Groningse bassist Lourens “Lou” Leeuw flink ziek thuis nadat hij wekenlang kampte met een hardnekkige longontsteking. De man die zo’n 65 jaar van café naar podium trok — van buurtkroegen en open podia tot Pinkpop en Lowlands — werd eerder dit jaar opgenomen in het ziekenhuis en verbleef daar tweeënhalve week. Vijf weken na het begin van zijn ziekte is hij nog steeds snel moe, 8 kilo lichter en wacht een vervolgafspraak in het UMCG.
In het huis aan de Parkweg, waar zijn bas binnen handbereik staat en overal muziekmemorabilia liggen, is zijn oefenruimte in de voormalige koelcel onberoerd: normaal zijn die ruimtes zijn domein, nu blijft de trap naar beneden onaangeroerd. Artsen stelden een atypische pneumonie vast; er werd volgens zijn partner geen specifieke bacterie of virus aangetroffen, en het herstel vraagt vooral veel rust en tijd. Dat is lastig voor iemand die bijna zijn hele leven nauwelijks ziek was en gewend is voortdurend aan het werk te zijn.
Leeuws muzikale loopbaan begon vroeg: op zijn twaalfde kreeg hij gitaarles, op vijftien stond hij al op het podium. In de loop van decennia speelde hij in talloze bands en formaties — onder andere The Rocking Tigers, The Tykes, Red White ’n Blue, Cuby + Blizzards en zelfs bij de Nina Hagen Band — en fungeerde hij vaak als betrouwbare invaller, begeleider, studiomuzikant en organisator. Hij toerde door de noordelijke popscene, speelde in 1967 met The Tykes in het voorprogramma van The Rolling Stones en stond in 1975 met Red White ’n Blue op Pinkpop. Ondanks deze hoogtepunten bleef hij vooral een lokale spil; collega’s noemden hem het cement van de Groninger popmuziek vanwege zijn inzetbaarheid en aanwezigheid op talloze huwelijken, kroegavonden en festivals.
Recent liet Lou zichzelf muzikaal nog van zich horen met een eigen langspeelplaat: Lou Leeuw 80 jaar, 250 exemplaren geperst, met dertien tracks die grotendeels covers zijn en waarvan hij veel instrumenten en zang zelf opnam. Hij houdt vast aan ouderwetse werkmethodes — repetities neemt hij nog op cassette — en blijft nauw betrokken bij lokale initiatieven en oud-bandgenoten.
Privéleven: Lou heeft bijna dertig jaar een relatie met Ans van Steenvelt (74), die hem nu ook verzorgt; zij werkte eerder als arts en houdt toezicht op zijn herstel. Uit eerdere relaties heeft Lou een dochter waarmee het contact is verwaterd. Hoewel de rock-’n-rollclichés niet helemaal aan hem kleefden — hij dronk en gebruikte met mate en was geen zware roker — doorkruisten ook voor hem groepsdynamiek en romances het muzikantenleven. Hij overleefde een ernstig ongeluk als kind toen hij zich in brand stak, en meerdere vrienden en medemusici zijn in de loop der jaren overleden.
De geplande viering voor zijn tachtigste verjaardag in Huize Maas werd na het interview uitgesteld vanwege zijn gezondheid; de organisatie gaf aan dat Lou eerst moet herstellen en hoopt het jubileum na de zomervakantie alsnog te vieren. Zijn netwerk van vrienden, oud-bandleden en collega’s staat klaar, en hoewel zijn leven lang het podium zijn tweede thuis was, is het nu tijd voor rust — iets dat voor een levenslange podiumganger als Lou een grote verandering betekent. Zijn nalatenschap in de Groningse popgeschiedenis blijft stevig verankerd: een veelzijdige, onmisbare muzikant die decennia lang het lokale muziekleven draaiende hield.