Lilian (30) is veearts: 'Ik heb moeten leren dat ik niet elk dier kan redden'

In dit artikel:

Lilian Bergman (30) is sinds twee jaar werkzaam als veearts in de kop van Noord-Holland. Al van kinds af aan gek op dieren, doorliep ze een onconventionele route: van vmbo naar mbo (dierenartsassistent), vervolgens hbo en uiteindelijk de universitaire studie Diergeneeskunde, met stages in onder meer de VS, Canada, Thailand, Griekenland en Zuid-Afrika.

Ze richt zich vooral op herkauwers en het plattelandsleven; maandelijks bezoekt ze melkveebedrijven om samen met boeren de diergezondheid en vruchtbaarheid te verbeteren. Daarnaast behandelt ze schapen, geiten, varkens, paarden en zelfs alpaca’s. Het voorjaar is haar drukste periode door de lammeringen, waarbij ze geregeld wordt opgeroepen voor spoedeisende verlossingen of keizersneden.

Het veldwerk stelt andere eisen dan een praktijk: in een stal of weiland ontbreken hulpmiddelen als röntgenapparatuur, waardoor improvisatie en creativiteit cruciaal zijn. Naast de mooie kanten brengt het vak ook emotionele belasting; soms moet ze dieren laten euthanaseren als herstel niet mogelijk is, en ze heeft moeten leren dat niet elk dier te redden is.

Om meer inzicht te geven in haar werk en veelgestelde vragen te beantwoorden, werkt Bergman aan een boek dat in het najaar verschijnt. Thuis krijgt ze steun van haar vriend, die haar onregelmatige diensten begrijpt en soms met haar mee rijdt naar spoedgevallen. Het interview verscheen in VROUW Magazine (De Telegraaf).