Meer dan duizend diersoorten bedreigd in Brabant, toch is de bever terug

In dit artikel:

Klimaatverandering zet veel diersoorten in Brabant onder druk. Heftige buien, langdurige droogte en verdroging maken leefgebieden ongeschikt. Onder meer de knoflookpad, grutto, beekprik, veldleeuwerik, boomkikker, huismus, gierzwaluw en watersnip hebben het moeilijk; met de meeste bedreigde soorten gaat het de laatste jaren slechter.

Vooral de beekprik en bosbeekjuffer zijn afhankelijk van stromende, schone beken. Waterschappen pompten daarom in droge zomers tijdelijk water in sommige beken. Ook vennen vallen vaker droog, waardoor amfibieën en watervogels verdwijnen en weidevogels vochtige graslanden kwijtraken. Exotische ganzen vervuilen bovendien sommige plassen en vennen met hun uitwerpselen, waardoor voedsel onvindbaar wordt en vissen verdwijnen. Invasieve exoten vormen soms een extra gevaar, al is niet elke nieuwkomer schadelijk; de bidsprinkhaan trok bijvoorbeeld zelfstandig noordwaarts en vormt volgens boswachter Frans Kapteijns geen bedreiging.

Het verdwijnen van soorten kan de natuurlijke voedselketen verstoren, bijvoorbeeld wanneer minder roofdieren tot meer ratten leiden. Kapteijns pleit daarom voor klimaatadaptatie: minder bomenkap, natuurlijkere tuinen en meer bomen en struiken als voedselbron, schuilplek en verbindingsroute. De provincie wil natuurgebieden uitbreiden en verbinden, leefgebieden herstellen, water vasthouden en verdroging en stikstof terugdringen.

Er zijn ook positieve ontwikkelingen. De bever is teruggekeerd, de uitgezette boomkikker breidt zich uit en ook de otter wordt weer geregeld in Brabant gezien. Volgens het Wereld Natuur Fonds komt dat door schoner water, verbonden leefgebieden en herintroductie. Kapteijns blijft daarom hoopvol, mits overheden en inwoners zich blijven inzetten.