Beter één vogel voor de kat dan een klap van de molen | DVHN commentaar

In dit artikel:

Groningen liet vier jaar lang tellen hoeveel vogels en vleermuizen tegen kleine windmolens aanvliegen. Uit dat onderzoek, waaraan ook Friesland meedeed, blijkt dat de totale sterfte rond ongeveer 400 erfmolens hoger is dan wenselijk: vooral wilde eenden en huiszwaluwen lopen gevaar, en ook de rosse en tweekleurige vleermuis worden vaker slachtoffer. Het provinciebestuur zoekt naar maatregelen om die bijwerkingen te beperken.

In relatieve zin vallen kleine molens bij boerderijen mee: per erfmolen gaat het om circa 2,2 vogels en 0,84 vleermuizen per jaar. Grote windturbines veroorzaken veel meer slachtoffers: gemiddeld zo’n 20 dode vogels per turbine per jaar, in de Eemshaven ongeveer 30 en nog meer op het Wad. Over heel Nederland zou de sterfte door kleine molens rond de 1.870 vogels per jaar liggen — een cijfer dat ver onder de door katten veroorzaakte sterfte blijft, die wordt geschat op ongeveer 18 miljoen vogels per jaar.

De column waarschuwt tegen te simpele vergelijkingen: soortenrijkdom en welk soort vogels of vleermuizen worden getroffen, maken een groot verschil. Katten richten zich niet vaak op huiszwaluwen, vleermuizen of aalscholvers, dus appels-met-perenvergelijkingen misleiden het debat. Tegelijkertijd ontslaat die relativering bestuurders niet van verantwoordelijkheid: windenergie is noodzakelijk als schone bron, maar moet zo zorgvuldig mogelijk worden ingericht om wildlife‑schade te beperken. En voor particuliere oplossingen wordt kort gesuggereerd: hang een bel aan de kat.